Hofburg - Schatzkammer
.
.
W dniu dzisiejszym do skarbca w Hofburgu powróciły regalia cesarskie.
.
.
Korona Rudolfińska została wykonana w 1602 w warsztacie jubilerskim na Hradczanach w Pradze przez niderlandzkiego mistrza i złotnika Jana Vermeyena na zamówienie cesarza Rudolfa II. Służyła ona monarsze jako insygnium podczas uroczystości dworskich.
Po śmierci cesarza w 1612 była dziedziczona i używana jako korona osobista przez kolejnych przedstawicieli rodu Habsburgów zasiadających na tronie cesarskim.
W 1806 gdy Franciszek II Habsburg zrezygnował z tytułu cesarza rzymskiego i proklamował się cesarzem Austrii, korona Rudolfa II została przez niego wybrana na insygnium nowej monarchii i stała się austriacką koroną cesarską (do 1918).
Nigdy jednak nie została użyta do koronacji, gdyż takiej ceremonii w Cesarstwie Austrii nie praktykowano.
Korona Rudolfińska ma kształt mitry. Składa się z obręczy z odchylonymi do przodu czterema dużymi i czterema małymi liliami. Obręcz korony wysadzana jest kamieniami szlachetnymi i perłami.
Cztery duże lilie mają w środku po jednym rubinie otoczonym po bokach diamentami i perłami. Mniejsze lilie mają paski ułożone z rubinów i zwieńczone są na szczycie dużymi perłami.
Koronę zamykają dwie złote, grawerowane i emaliowane półsfery oraz wysadzany szlachetnymi kamieniami kabłąk na którego szczycie znajduje się niewielki krzyżyk zwieńczony dużym szafirem.
Relief na złotych płytkach półsfer przedstawia sceny z życia Rudolfa II - triumf w wojnie z Turcją, koronację cesarską w Ratyzbonie, procesję koronacyjną w Pradze oraz wjazd uroczysty króla Węgier na Wzgórze Królewskie w Bratysławie.
Wewnątrz insygnium znajduje się łacińska inskrypcja RVDOLPHVS II ROM(ANORVM) IMP(ERATOR) AVGVSTUS HVNG(ARIAE) ET BOH(EMIAE) REX CONSTRVXIT MDCII
(Zrobiono w 1602 dla Rudolfa II, cesarza rzymskiego, króla węgierskiego, króla czeskiego).